W czasie pandemii tymczasowe wsparcie dla pracy w niepełnym wymiarze godzin miało wyjątkowo korzystne warunki, które znikną wraz z wygaśnięciem ustawy. Ponieważ warunki uzyskania zwykłego wsparcia dla pracy w niepełnym wymiarze godzin są częściowo inne, Agencja Rozwoju Gospodarczego musi dokonać nowych ocen zgodnie z wymogami ustawy.

Wśród zmian znalazły się zmiany w wysokości dotacji i stopniu zwolnienia, ale także zaostrzono warunki uprawniające do otrzymania wsparcia. W stałej ustawie o wsparciu w przypadku pracy w niepełnym wymiarze godzin istnieje wymóg okresu karencji. Większość przedsiębiorstw, które otrzymały wsparcie w przypadku pracy w niepełnym wymiarze godzin podczas pandemii, nie będzie kwalifikować się do otrzymania zwykłego wsparcia ze względu na zasadę okresu karencji.

Przedsiębiorstwa, które mają prawo ubiegać się o wsparcie w zakresie pracy w niepełnym wymiarze godzin zgodnie z ustawą stałą od 1 października, to te, które wcześniej nie otrzymały wsparcia lub które otrzymały wsparcie tylko w 2021 r. Przedsiębiorstwa, które otrzymały wsparcie w zakresie pracy w niepełnym wymiarze godzin za 2020 r., podlegają zasadzie karencji. Istnieją również inne warunki i zasady obowiązujące zgodnie z ustawą stałą, w odróżnieniu od tymczasowych form wsparcia w czasie pandemii.

Niektóre warunki uprawniające do otrzymania pomocy zgodnie z ustawą stałą (2013:948):

• Trudności finansowe muszą być tymczasowe, poważne i spowodowane okolicznościami pozostającymi poza kontrolą pracodawcy.
• Pracodawca powinien był skorzystać z innych dostępnych środków w celu obniżenia kosztów pracy.
• Firmy, które dostały wsparcie na pracę w niepełnym wymiarze godzin w 2020 r., mają 24-miesięczny okres karencji od ostatniego miesiąca wsparcia w okresie wsparcia.

Niektóre z warunków:

• Trudności finansowe nie mogły być racjonalnie przewidziane.
• Poziomy zwolnień wynoszą 20, 40 i 60 procent.
• Państwo pokrywa jedną trzecią kosztów wynagrodzeń.
• Pracownicy nie mogą otrzymać wsparcia w okresie wypowiedzenia.
• Pracownicy należący do rodziny pracodawcy nie są uprawnieni do otrzymania wsparcia.

Przedsiębiorstwa, które nie są objęte zasadą karencji dotyczącą zwykłego wsparcia, mogą ubiegać się o wsparcie na rzecz pracy w niepełnym wymiarze godzin zgodnie z ustawą stałą od początku października za pośrednictwem strony internetowej Agencji Rozwoju Gospodarczego. Wsparcie jest obsługiwane przez Agencję Rozwoju Gospodarczego od 1 października do 31 marca 2022 r. 1 kwietnia 2022 r. obsługę przejmie Skatteverket (Szwedzki Urząd Skarbowy). Wszystkie sprawy zgłoszone do Tillväxtverket do 31 marca 2022 r. będą obsługiwane przez Tillväxtverket do momentu ich zakończenia.

Wymagane jest zawarcie umowy

Aby móc zwolnić pracowników i uzyskać wsparcie, pracodawca musi podpisać układ zbiorowy lub umowę z pracownikami dotyczącą zwolnienia. Zgodnie z obowiązującymi przepisami umowy muszą być zawarte przed pierwszym dniem zwolnienia. Nie można więc zawierać umów z mocą wsteczną, jak miało to miejsce w przypadku tymczasowego wsparcia dla pracy w niepełnym wymiarze godzin w 2020 i 2021 r. Możliwe będzie jednak dostosowanie umów w trakcie okresu zwolnienia.

W ten sposób przedsiębiorcy mogą uzyskać informacje na temat obowiązujących przepisów.

Agencja Rozwoju Gospodarczego pracuje nad tym, żeby jak najszybciej mieć więcej szczegółowych informacji o warunkach zwykłego wsparcia w przypadku pracy w niepełnym wymiarze godzin zgodnie z ustawą stałą. Będziemy na bieżąco publikować bardziej szczegółowe informacje na naszej stronie internetowej w miarę opracowywania ram wsparcia. W tej chwili nie możemy udzielić innych odpowiedzi ani informacji niż te, które są opublikowane w Internecie.